Játsa... ég og mínir kostir.
Ég ákvað á síðasta þriðjudag klukkan 2 um nóttu að skella mér á
flugfar til danmerkur daginn eftir semsagt átti flug á
miðvikudeginum klukkan 3. Í æsingnum mínum keypti ég 4 miða
handa mér og matta, fattaði svo í framhaldi að því að ég er með
útrunnið vegabréf, átti ekki pin-númer á kortinu mínu, átti eftir
að pakka og var ekki búin að biðja um frí í vinnunni.
Ég fékk nett taugaáfall og loksins klukkan 4 náði ég að róa mig
niður og sannfæra mig að þetta mundi ganga allt upp og náði loksins
að sofna.
Daginn eftir drífumst við upp á flugvöll, fengum okkur bjór og
allt varð betra. Allt gekk eins og í sögu nema það að fattaði þegar
ég var komin til danmerkur að ég gleymdi pin númerinu svo ég var
visa korts laus úti (kannski bara fyrir bestu) og svo gleymdi
ég hleðslutækinu fyrir símann minn (og dó hann á fyrsta
degi) og ég pakkaði nánast engum fötum bara 3 pörum af skóm 
Ferðin var samt sem áður dásamleg.. fórum með litlu systur í
tívolí, Bakken og í dýragarðinn..
Matthías var þó talsvert nennari en ég tækjalega séð EN ég
fór í rússíbana og varð Matti sá heppni að fá að sitja við
hliðina á mér þar sem ég öskraði á hann alla leiðina upp í
rússibannaum hvort honum lanagaði - svona mikið til
að sjá mig deyja .. En ég komst lífs af svo get ekki ásakað
hann !!!
Svo er að koma að því að ég flytji til Mílanó.. bara rétt um 3
vikur í það að þið missið dásamlegu mig af landi.. hálf vorkenni
ykkur öllum!!
P.S. Það er 5 í ammæli... er alveg að verða 23
óbbbobbobbobó anna að verða fullorðin!!